مىكنند . ( مسأله 2722 ) : اگر انسان بفهمد كسى أو را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست بعد از مردن أو به وصيت عمل كند ، ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده يا بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، در صورتي كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت أو را انجام دهد ونيز اگر وصى پيش از مرگ موصى موقعى ملتفت شود كه موصى بواسطة شدت مرض يا مانع ديگر نتواند به ديگرى وصيت كند بنابر احتياط بايد وصيت را قبول نمايد . ( مسأله 2723 ) : اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ، وصى نمىتواند ديگرى را وصى آن ميت معين كند وخود از كار كناره نمايد ، ولى اگر بداند مقصود ميت اين نبوده كه خود وصى مباشرت در انجام آن كار نمايد ، بلكه مقصودش فقط انجام كار بوده ، مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد . ( مسأله 2724 ) : اگر كسى دو نفر را با هم وصى كند ، چنانچه يكى از آن دو بميرد ، يا ديوانه ، يا كافر شود ، حاكم شرع يك نفر ديگر را بجاى أو معين مىكند ، واگر هر دو بميرند ، يا ديوانه يا كافر شوند ، حاكم شرع دو نفر ديگر را معين مىكند ، ولى اگر يك نفر بتواند وصيت را عملي كند ، معين كردن دو نفر لازم نيست . ( مسأله 2725 ) : اگر وصى نتواند به تنهائى كارهاى ميت را انجام دهد هر چند با وكيل گرفتن يا اجاره كردن ديگرى حاكم شرع براي كمك أو يك نفر ديگر را معين مىكند . ( مسأله 2726 ) : اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ويا تعدى نموده ، مثلا ميت وصيت كرده